De Klingse Vikings

Verslag ‘KSK LOVES THURSDAYZ’ editie: kerstmarkt (20/12/2007)

De reeds lang verwachtte 3^de editie van KSK LOVES THURSDAYZ onder leiding van Opper-Viking Konàll was dan eindelijk een feit. Na het voorbereidende werk werd het toch even spannend. Veel mensen hadden andere prioriteiten, wat niet gezond is, aangezien een KSK LOVES THURSDAYZ-editie bij iedereen (!) prioriteit moet zijn! Maar toch ging Konàll ervoor: mails werden verstuurd en routes uitgestippeld.

Zoals je in de mail kon vernemen, was er afgesproken in het Parochiehuis vanaf 20.00u om de bus van 20.50u te halen in Sint-Gillis-Waas waar we eveneens nog enkele gezellen zouden oppikken. Eenmaal aangekomen in het Parochiehuis waren er een 6-tal strijders genaamd Tom Reyns, Gilles D.R., Mieke v. Gilles, de Schot Didi, Kristof V. en Nick v.d. Tennis op post, en 8 met Konàll en Gufi incluis. Daar nog even wat mensen proberen optrommelen, tevergeefs, het bleek uit te draaien op een magere opkomst voor onze 3^de editie. Om 20.45u zijn we met ons achten vertrokken naar Sint-Gillis-Waas. Zou het lukken Konàll, Ragnar (die iets later zou zijn) en Gufi lukken om de tocht in goede banen te leiden, bij afwezigheid van grote Vikingnamen als Saemundr, Koko of Vémundr?

Enkele minuten later stonden we aan de grote bushalte van Sint-Gillis-Waas, waar ene ‘kleine Vet’ ons opwachtte. Verwonderd als we waren vroegen we ons af waar de rest van de Sint-Gillis-Waas-crew zat, deze laatsten bleken meer pret te vinden in het Nivoo, dan in Antwerpen. Negen doorzakkers op post, moesten we het daar een hele editie met stellen, tegenover de +-25 van de vorige editie? Maar geen tijd om te aarzelen, niks van aantrekken & vertrekken!

Na een helse bus- en tramrit, waar Tom Reyns ons beloofde een Duitser te slaan, waren we op de Groenplaats waar de kerstmarkt stond. Maar er hing een reukje aan… Geen enkel kraampje was open, geen kerstverlichting die enige vonk van gezelligheid gaf… Een koude Groenplaats waar wij als feestvierders over trokken! Op naar de Grote Markt!

Op de Grote Markt was er alleen maar gezelligheid! Het eerste beste jeneverkraam kreeg het met ons aan de stok. De voorraden werden leeggedronken, er werd gelachen en gezeverd en er werden zelfs prijzen uitgedeeld! Meteen stond daar ook ene Poppe, een vriend van enkele bendelieden en na een klein uurtje kletsen werd de bende aangedikt, Ragnar & Michael M. kwamen ons vergezellen! Zozo, 12 krijgers, nu kan er gewerkt worden aan een lange leuke avond! Na een anderhalf uur, na enkele flessen Zure Appel jenever en enkele scheutjes Cactus kon het kraam niet meer aan onze interesse voldoen en trokken we verder langs de kraampjes op de Grote Markt tot het volgende jeneverkraam.

Na nog enkele jenevers, gingen enkele strijders urineren in een lokaal café, met onder andere Kristof V.. Het urineren op zich verliep vlekkeloos, maar bij het terugkeren naar de groep ging het mis. Kristof V. verliet ons met z’n wijze woorden: ‘Ik ga even naar de Meir. Ik ben zo terug! Blijf daar staan!’ Waar de andere urineerders een niet-gemeende ‘Ja’ op antwoordden. Eenmaal terug aan het kraam, trokken we verder naar het welbekende café: Doedelzak (ook een café uit de 2^de editie). We probeerden Kristof V. op de hoogte te brengen van ons vertrek, maar deze gaf geen kick van leven…

En toen waren we nog met 11! Het ging niet de goede kant op. Op weg naar ‘den Doedelzak’ vond Gufi nog een los staande fiets, waar hij zeer fier op was, maar die komt later nog aanbod. Na een klein tiental minuten wandelen bevonden we ons het hartverwarmende café. Daar werd meteen besteld en terug ingepikt op de gesprekken van op de Grote Markt. Nog steeds geen teken van Kristof V., deze laatste was al een half uur spoorloos… Tussen het gerstenat werd er op los gefilosofeerd over zijn dwaalspoor. ‘Met zijn snelheid staat hij op nog geen 5 minuten in the Red Light District, waar hij 4 minuten neemt om te kiezen, 2 minuten om over de prijs te discussiëren en 30 seconden om zijn winstprémie te verkwisten. Met nog een een vijftal minuten terug, dat maakt een klein kwartier… Nee, die mogelijk bestaat niet.’ hoorde ik daar vertellen aan de toog. Plots kwam ‘kleine Vet’ met een verlossend bericht: ‘grote Vet’ zou onderweg zijn naar downtown Antwerpen. Dat zou 12 min Kristof V. plus ‘grote Vet’ ons aantal terug op 12 brengen. Vervolgens kon Kristof V. per abuis bereikt worden en deze stond dan ook enige minuten laten met nog enkele wulpse dames in de Doedelzak. Hij beweerde dat hij er maar 1 van kende… Aan U om daar over te oordelen. Hij zei dat hij kwam van de Meir… Op dat uur loopt er geen kat meer op de Meir, laat staan zo’n poes! Doch wou Kristof V. niet eerlijk zijn over de plaats waar hij de mosterd haalde. Na Kristof V. te hebben ondervraagd, viel ‘grote Vet’ binnen. Deze laatste, met nog ‘kleine Vet’, Ragnar, Konàll en Gufi en Schot Didi, hebben geen enkele editie gemist! Nadat de Doedelzak uitgekeken was op ons festijn, of wij op hen, zijn we tot het besluit gekomen om naar de disco Red&Blue te trekken. Met z’n allen daarheen! (Voetnoot: Kristof V. kreeg het niet voor elkaar zijn harem met te krijgen naar de disco, met spijt in het hart.)

Voor de Doedelzak klom Gufi op zijn veroverde tweewieler. Dat hij er met de fiets vandoor wou, en de rest zou laten stappen, viel niet in goede aarde. De strijders maakten korte metten met Gufi’s tweewieler. Gufi hielt zich dan maar gedeisd want we zouden nog een hele lang avond voor de boeg hebben, de meesten toch! De bende was inmiddels aangedikt tot 13, wat toch al een leuke partij vormde. Te voet naar de Red&Blue door the Red Light Distr.. Deze tijgers achter glas hadden een grote interesse in onze bende, of hadden ze alleen oog voor Kirstof V., zou hij dezelfde avond er toch geweest zijn? Zwaaiden en knip-oogden ze daarom naar hem? We zullen het nooit weten. Echter wou ‘grote Vet’ ons iets leren in die buurt en nam de hele bende mee in de Peepshow. Wie wel en wie niet ge’peep’d heeft, laat ik in het midden, maar plezierig en een ervaring was het zeker! Vandaar uit naar de Red&Blue…

De Red&Blue had een kleine verrassing voor ons: geen ingang zonder id + studentenkaart. De Schot Didi zag de bui al hangen, maar geen nood, we hebben een Opper-Viking voor iets! Nadat even Konàll het mes tegen de uitbater zijn keel had geplaatst, mochten we allen de disco betreden! Daar binnen zat de sfeer er goed in! Er werd gedronken en gedanst, gelachen en ge’space’d, ja, het was daar niet te min! Poppe had daar ook even touche met een dame als ik me niet vergis. Vervolgens hoorde Konàll vreemde klanken en nam een Duits accent waar. Hij ging op onderzoek uit en trof twee Duitse dames aan. Dit moest gemeld worden aan Tom Reyns, de Duitserkiller. Enige reactie bleef uit, de twee dames zouden hem toch verpletterd hebben… Want rond half vier werd het Tom Reyns iets te veel. Hij verloor het bewustzijn en kon geen ‘pap’ meer zeggen. De KSK LOVES THURSDAYZ-edities lijken hem zwaar te vallen. Er zat geen leven meer in en dreigde in elkaar te zakken. Enkele stoere bendeleden hebben doorzakker Tom Reyns naar buiten gedragen. Wat er toen gebeurt is, weet ik niet… Ik heb verhalen gehoord dat Tom Reyns de taxi heeft genomen naar huis met zorgzame strijders: ‘grote Vet’, Gilles en Mieke. Dank voor deze daad. Met 9 bleven we omstreeks 4u nog over. Het was duidelijk dat de 4 lieden die vertrokken waren, spilfiguren waren, want de Red&Blue liep leeg. Michael M. gaf vervolgens ook verstek aangezien hij de volgende dag moest gaan werken. Zozo, dat maakt 8: Konàll, Ragnar, Gufi, Kristof V., Poppe, ‘kleine Vet’, Nick en de Schot Didi. We besloten om deze tent te verlaten en andere oorden op te zoeken…

Onze gedachten vielen op Café d’Anvers, open tot 6u wat perfect was voor ons die om 6.24u de bus zouden nemen. Het was inmiddels half 5 toen we daar aankwamen. Beduidend was hier meer feesters waren dan in de vorige disco. We mengden ons onder de massa en gingen op in de sfeer. Nog zeer leuk maar het feestje was daar ook aan het uitrazen. Poppe verliet de bende om half 6, hij had een andere verplichting. Om kwart voor zes beslisten we koers te zetten naar Haleweyn om te bus te halen. We zijn zonder kleer scheuren daar geraakt, anderen hebben we nog een paar verrassingen nagelaten.

Aan Haleweyn hebben we nog kort kennis gemaakt met Bé. Deze jongedame kon evengoed cowboy verhalen vertellen als Elio, of zelfs nog beter! Ze werd beschoten met vulgaire vragen van personen zoals Jhonny, Lionelleke en Mario. Dat zeveren maakte een lange busrit, een korte. En zo kwamen we terug aan het vertrekpunt: Sint-Gillis-Waas met enkele ervaringen rijker!

Op de weg naar huis kregen Gufi en Konàll nog aangenaam bezoek van een kudde losgeslagen koeien, 25-tal, in de Oude Molenstraat. Na veel grappen en grollen zijn we dan ook maar gaan slapen…

DE 3^DE EDITIE VAN KSK LOVES THURSDAYZ WAS EEN SCHOT IN DE ROOS! IEDEREEN DIE BIJDEZE EDITIE VERSTEK HEEFT GEGEVEN, HEEFT WEER EEN GROOT FEEST GEMIST! HOPELIJK WORDT NIEUWJAAR MINSTENS ZO’N FESTIJN!

Geschreven door Gufi the Voracious,

Voor de Klingse Vikings